Üç üniversite bitirdi, ama torpil değil alın teriyle ayakta kaldı!
Haber: Atilla YÜCEAK
Türkiye’de liyakatin değil torpilin, emeğin değil biatin geçer akçe olduğu bu dönemde, pazarda sırtında çuvalla ekmek kavgası veren bir kadının öyküsü yankılanıyor: Sema Turgut, Üç üniversite bitirmiş, yıllarını eğitimle geçirmiş bir kadın. Ancak diplomalarının bu düzende bir karşılığı olmamış. Çünkü bu ülkede sistem, bilgiliye değil biat edene kapı aralıyor.
Sema Turgut, her sabah iki çocuğunun gözlerinin içine bakarak yola çıkıyor. Omzunda çuvallar, elinde nasırlar, yüreğinde ağır ama onurlu bir yük taşıyor.
Bugün İstanbul’un semt pazarlarında tezgah başında görüyoruz onu. Ter içinde çalışıyor, ama dimdik ayakta. Ne devletten yardım dileniyor ne de düzene boyun eğiyor. O, çocuklarının geleceği için alın teriyle mücadele etmeyi seçmiş bir kadın.
İş başvurularına cevap alamamış, mülakatlarda torpilsiz olduğu için elenmiş. Yılmamış. El açmamış. Hiçbir makama, hiçbir kişiye minnet etmemiş.
Onun mücadelesi, sadece geçim değil; aynı zamanda adaletsiz düzene karşı bir onur savaşı.
Sema ile yapılan görüşme sırasında Atilla Yüceak'ın gözlemiyle, dikkat çeken ilk şey, duruşuydu. Sözleri, bakışları, hareketleri; alışıldık "boyun eğmiş" kadın figürünün tam tersine bir direnci sergiliyordu.
O pazar tezgahının arkasında sadece domates, biber satmıyor; umut, direnç ve haysiyet de taşıyor. O, bu sistemin mağduru değil; onuruyla direnen yüzü.
Sema Turgut, bu ülkede sistem dışına itilen milyonların sesi, kadınların susmayan çığlığıdır. Mücadelesi bir pazar yerinde ete kemiğe bürünmüş olsa da, yükselen sesi siyasal İslamcı çürümüş düzene bir cevaptır.
Unutulmamalı ki:
Bu ülkeyi diplomasıyla değil; direnciyle ayakta kalan kadınlar omzunda taşıyor.
Sema Turgut da onlardan biri…
Ve bizler, onların sesini ne kadar duyarsak, o kadar insan kalıyoruz.
